U gebruikt een verouderde browser. Wij raden u aan een upgrade van uw browser uit te voeren naar de meest recente versie.

KOKODO JU JUTSU


De hedendaagse beoefenaars van de ju jutsu gaan er prat op, dat zij alleen de oorspronkelijke krijgskunst beoefenen, hoewel ook andere disciplines dit kunnen zeggen. Wanneer we echter de martiale sporten van dichterbij gaan bekijken, kunnen we vaststellen dat alle disciplines steeds in evolutie zijn geweest en dat vele grootmeesters een krijgskunst hebben ontwikkeld die een samenstelling is van verschillende andere stijlen:

bv. :        J. Kano ontwikkelde de Judo Kodokan uit Daito Ryu Aiki Ju jutsu.

              M. Ueshiba ontwikkelde Aikido uit Daito Ryu Aiki Ju jutsu.

Irie Yasuhiro volgde ook lessen bij verschillende grootmeesters en stichtte later zijn eigen school, KoKoDo jujutsu of de school van “De weg van het hart”

 

De situering binnen de ju jutsu.

In grote lijnen kan men de ju jutsu indelen in drie groepen, nl.:

    1. traditionele ju jutsu afkomstig uit Japan,

    2. moderne ju jutsu afkomstig uit Japan,

    3. moderne ju jutsu afkomstig buiten Japan.

De KoKoDo ju jutsu situeert zich in groep twee, het is een hogere vorm van ju jutsu, afkomstig van een synthese van de oude Japanse scholen uit de middeleeuwen. Het grote verschil t.o.v. de andere traditionele ju jutsu scholen is dat onze stijl geen gebruik maakt van krachttechnieken, doch onze technieken kunnen heel pijnlijk zijn. Voor meester Irie Yasuhiro hadden al zijn ontwikkelde technieken als hoofddoel het lichaam gezond te houden door het te onderrichten. De zelfverdediging kwam pas op de tweede plaats.

 

In KoKoDo jujutsu bestaan er in principe vijf dangraden: shodan, nidan, sandan, yondan en godan. Deze laatste komt overeen met de graad van shihan. Binnen deze graad hebben we nog de volgende gradatie: okuden shihan, kaiden shihan en kougioku.

Het behalen van de hoogste graden is tevens een inwijding in de hi-gi (geheime technieken) zoals de shihan-gi, kaiden-gi of kougiuku. Deze lessen worden enkel gegeven door de soke of zijn opvolgers.

De hoogste gordel (shihan) is in tegenstelling tot andere stijlen, niet zwart maar purper. In de kleurensymboliek duidt deze kleur op het spirituele. Het duidt dus ook op het belang van de geestelijke achtergrond in de KoKoDo ju jutsu.

 

KoKoDo ju jutsu is geen "sport" in de strikte zin, maar een (krijgs)kunst die een versmelting van geest en lichaam beoogt. De eerste stap is het aanleren van de technieken, tot men ze in het onderbewustzijn opgeborgen heeft en men ze feilloos kan uitvoeren.

Dit technisch aspect is echter onvoldoende, doch noodzakelijk. Men dient te leren werken met inzet van zijn lichaamscentrum (hara) en ki en beseffen dat er maar één overwinning bestaat : die van het niet vechten. Om dit te bereiken moet men de technieken talloze malen herhalen, de sterke en zwakke punten in de reeks bewegingen begrepen hebben, zijn lichaamscentrum laag houden, enz..

De bezinning over wat men doet, het afronden van de technieken met de ki zal pas kunnen starten als de reeks bewegingen die de techniek uitmaken begrepen en gekend zijn.

 

Techniekkennis is echter maar het begin waarop men kan bouwen, het einddoel is totale harmonie. Eens dit bereikt is, zal men elke aanval rustig en totaal ontspannen aanvaarden en onschadelijk kunnen maken. Met aanvaarden bedoelt men agressie niet met agressie beantwoorden.

 

KoKoDo jujutsu werd officieel voorgesteld als een moderne vorm van zelfverdediging in 1995. Het systeem van KoKoDo jujutsu ontstond omdat Soke lrie Yasuhiro geloofde dat men, met het toepassen van technieken die gebaseerd zijn op bepaalde principes, dit in tegenstelling tot krachttechnieken, in staat zou moeten zijn aanvallen te neutraliseren. Soke lrie Yasuhiro merkte ook op, dat iemand die gespannen is gemakkelijker te manipuleren is, terwijl iemand die ontspannen is veel moeilijker uit evenwicht te brengen is. Het idee, om richting te geven aan een aanval, leende zich tot het ontwikkelen van bepaalde principes om zo voordeel te kunnen halen uit de agressiviteit van de aanvaller.

 

In Japan heeft de KoKoDo jujutsu vele leerlingen, die les volgen in yawara of in KoKoDo-shiatsu. Tegenwoordig verspreidt het zich ook over de rest van de wereld.

 

Onthoud ook dat de KoKoDo jujutsu geen aanvalstechnieken kent. Het centrale idee van de KoKoDo jujutsu is defensieve technieken toepassen om aldus de aanvaller in een passieve toestand te brengen.

Cookie-beleid

Deze site maakt gebruik van cookies om informatie op uw computer op te slaan.

Gaat u akkoord?