U gebruikt een verouderde browser. Wij raden u aan een upgrade van uw browser uit te voeren naar de meest recente versie.

DE GESCHIEDENIS VAN DE JU JUTSU

 

De geschiedenis van de zelfverdediging gaat terug tot de voorgeschiedenis van Japan, eigenlijk tot aan het ontstaan van de mensheid. De mens heeft zich van in het begin moeten verdedigen.

 

De term ju jutsu werd voor het eerst geformuleerd tijdens de zeventiende of achttiende eeuw. Ju jutsu had eerst vele andere namen, zoals: Tai-Jutsu, Kumiuchi, Hakute, Torite, Kenpo, en Yawara.

 

Ju jutsu wordt ook gespeld: Jiu Jiutsu, Ju Jitsu, of Jiu Jitsu.

 

De spelling, ju jutsu wordt traditioneel gebruikt.

 

 

Ju : verwijst naar het opbrengen, flexibiliteit en soepelheid.

 

Jutsu : verwijst naar een kunst, wetenschap of discipline.

 

 

Voorafgaand aan en tijdens de opkomst van het Tokugawa Shogunaat (Militaire Overheid), ontwikkelden vele scholen in de krijgskunsten immobilisatie- en greepmethodes en methodes om te slaan, welke wij als Atemi kennen. Deze methodes gebruikten hoofdzakelijk de ellebogen, heupen, vuisten en knieën. Het vastgrijpen werd hoofdzakelijk gebruikt als reserve aan de wapenopleiding van (militaire) Bushi. Tijdens de twaalfde en dertiende eeuw gaven slechts enkele Bu-Jutsu Ryu (krijgs- kunstsystemen) grijp-, opleidingstechnieken en ontwapenings-technieken.

 

De Samurai had een arsenaal van wapenkunsten om uit te kiezen o.a.:

 

  • So-jutsu: De Kunst van de speer.
  • Ken-jutsu: De Kunst van het zwaard.
  • Bo-jutsu: De Kunst van de staaf, stok.
  • Kyu-jutsu: De Kunst van boogschieten.
  • Naginata-jutsu: De Kunst van de lange hellebaard.
  • Iai-jutsu: De Kunst van het trekken van het zwaard (ook Batto-jutsu genoemd).
  • Kusarigama-jutsu: De Kunst van ketting en sikkel.
  • Tanto-jutsu: De Kunst van de dolk.

 

Ryu is een systeem, wijze of traditie van krijgspraktijk, een stijl, een manier van. Sommige stijlen blonken uit in bepaalde vormen en werden genoteerd op hun gebied van voortreffelijkheid.

Bijvoorbeeld, Tenshin Katori Shinto Ryu is geclassificeerd als een Ken-jutsu Ryu. Muso Shinden Ryu is een Iai-Jutsu Ryu.

De traditionele scholen van ju jutsu werden opgesplitst in Togakure Ninpo Ryu,(Tai-Jutsu), Koga Ninja Ryu, Gyokku Ryu en Kotto Ryu die grepen en Tekagi (gepinde kaphandschoenen) of Shuriken (aren) gebruikte.

Een geclassificeerde ju jutsu school sloot het gebruik van wapens niet uit.

Het was in de tijd van Tokugawa dat twee lijnen van ju jutsu verweven werden.

  • De eerste lijn was de zuiver Japanse methodes zoals Oshi-ki-Uchi van Daito Ryu.
  • De tweede lijn is die van de Chinese verbinding.

Er zijn twee punten van transmissie in de geschiedenis van ju jutsu. Men had de pre-Tokugawa en de post-Tokugawa.

De eerste legende zegt dat een arts en herbalist naar Peking reisde, om er de Chinese methodes om te helen te leren. Hij leerde reanimatietechnieken, accupressuur technieken en gezamenlijke manipulatie van beenderen, die in Japan Kappo of Kuatsu genoemd werden. Hij leerde er de theorie van yin en yang en verbleef vele dagen in een klooster. Bij zijn terugkeer in Japan, vormde hij de Yoshin Ryu waarin de geleerde technieken werden opgenomen en aangepast aan het principe van niet-weerstand.

De tweede was Ryoi Shinto Ryu, opgericht in een klooster in wat nu een voorstad van modern Tokyo is. Een Chinese meester van Chiao-Ti-Shu (Chinese versie van ju jutsu) en genezer met een Confuciaanse achtergrond reisde naar Japan om aan de Mongoolse invasie van China in 1600's te ontsnappen. Hij ontmoette een Japanse meester van Ju jutsu, Fukuno. Deze twee meesters ontmoette elkaar en ruilden hun informatie met elkaar. Uiteindelijk pasten de Chinese meester en Fukuno, de stichter van Ryoi Shinto Ryu, hun systeem aan met wat ze van elkaar hadden geleerd. Dit was het begin van de opgang van de moderne ju jutsu.

 

Het Begin van Moderne Ju jutsu

 

Midden de 19de eeuw ging de eerste "diplomatieke" opdracht van het Westen naar Japan. Na veel onderhandelen met de Japanners werden de Japanners gedwongen tot de negentiende eeuwse beschaving. De Japanners ondergingen uiteindelijk de westelijke invloeden en methoden. De dag van de Samurai strijder was voorbij en de dag van de onderhandelaar begon. Het Westen slaagde in het omkeren van de Japanse sociale structuur. Zo werden de onderhandelaars boven de strijders geplaatst. Dit was het begin van het eind van het regime van Tokugawa. Het gebruik van het zwaard en het onderwijs daarin werd verboden. Vele krijgssystemen gingen verloren of stierven uit, maar sommigen openden scholen in de Krijgskunsten. In 1895 werd Dai Nihon Butoku kai gevormd door diverse Bu-jutsu stijlen.

 

De Daito Ryu Aiki ju jutsu.

 

Een van de ontwikkeling tijdens die periode was de school van de Daito Ryu Aiki Ju jutsu. Deze stijl werd eigenlijk ontwikkeld in de 8ste eeuw door Teijun Fujiwara. Volgens de legende was hij de zesde zoon van Keizer Seiwa en ontdekte hij het principe van Aiki ("harmonische geest" of "energieke verbinding"). Hij droeg de kunst aan zijn zoon over, aan wie de naam Minamoto werd gegeven. Zij behoorden tot de Seiwa Genji clan en hielden de Aiki ju jutsu als hun familiekunst geheim. De Seiwa Genji waren allen van historisch belang en hadden de algemene verantwoordelijkheid over het Noordelijke Leger.

Er zijn personen die dit begin als een legende beschouwen, maar het staat onbetwistbaar vast dat de Seiwa Genji clan van uit het niets de krachtigste strijders van geheel Japan werden. En zij deden dit in slechts vier generaties ondanks vele oudere, rijkere families die meer gevechtservaring hadden.

De plotselinge stijging van de Minamoto clan wordt toegeschreven aan hun ju jutsu (geheime kunst). De naam "Daito Ryu" (de grote oostelijke stijl) stamt uit de familie Minamoto die de krachtigste familie werd in oostelijk Japan.

Minamoto Yoshimitsu wordt beschouwd als daadwerkelijke stichter van de Daito Ryu. Hij was een meester van vele kunsten. Hij was een dichter, strijder, arts en historicus. Het wordt gezegd hij de kunst van atemi (opvallende essentiële punten op het lichaam) en kansetsu (klemmen) ontdekte door het ontleden van de organismen van misdadigers en oorlogsdoden. Hij is het tevens die vele nieuwe methodes bedacht heeft om een gevangene te beperken in zijn bewegingen door de actie van een spin waar te nemen die een Web over zijn prooi weeft.

 

Aan het begin van de Meiji periode, (begin 19de eeuw) leefde Saigo Tanomo Chikamasa, een Shinto priester. Hij was een Daimyo en een lid van de Aizu clan en leenheer van een vesting.  Saigo benaderde de jonge zwaardvechter, Sokaku Takeda en huurde hem in als bodyguard. Takeda was een zeer deskundige zwaardvechter, geboren en verheven tot de Samurai. Op zijn 20ste had hij de zwaardschool van Ono-Ha Itto Ryu en Kyoshin Meichi Ryu en de zwaardstijlen van Jikkishin Kage Ryu en eveneens de speertechnieken van Hosoin Ryu compleet onder de knie. Saigo wenste dat Takeda ook de Daito Ryu zou bestuderen om later deze kennis door te geven, maar hij was nog bezig met zijn zwaard. Takeda werd later aangevallen door een menigte van werklieden die over hem gehoord hadden. Zowat drie honderd arbeiders vielen hem aan, de meerderheid van hen waren bewapend. De politie kwam tussenbeide en redde Takeda, maar alvorens zij daar waren had hij reeds twaalf man gedood en verscheidene verwond. Saigo adviseerde Takeda om zijn systeem te leren aangezien de tijd van de zwaarden voorbij was. Takeda weigerde opnieuw en Saigo nam dan in zijn plaats Shida Shiro aan en onderwees hem de technieken van de Daito Ryu. Shiro ging na zijn opleiding zich bij Kano in de judo Kodokan aansluiten en was een stuwende kracht in de eerste dagen bij Kano.


In 1898 contacteerde Saigo Takeda opnieuw, en overreedde hem om toch de Daito Ryu te bestuderen. Takeda vond het interessant en begon ernstig met zijn studies. Hij verbeterde vele Aiki ju jutsu technieken. Hij opende een dojo en onderwees de Daito Ryu Aiki ju jutsu. Takeda reisde naar Hokkaido waar hij door Kano (de Judo hoofdleraar) werd verzocht om hem de Daito Ryu technieken te onderwijzen om ze later in het judo van Kano op te kunnen opnemen. Twee andere studenten, Kotaro Yoshida en Morihei Ueshiba hadden andere kunsten gestudeerd en kwamen ook de Daito Ryu studeren. Later verkregen deze de toestemming van Takeda om ook Daito Ryu te onderwijzen. Zoals we het nu allen weten, heeft hij de Aiki Budo ontwikkeld, wat recenter Aikido werd.


Takeda onderwees voortdurend met behulp van zijn zoon. Tokimune wordt beschouwd als de persoon die de verspreiding van de kunst over de hele wereld bevorderde. Deze kunst is gebaseerd op een reeks technieken met de nadruk op Ki, (uitbreiding van energie) die terug te vinden is in de ontwikkeling van vele huidige krijgskunsten zoals Aikido, Yamate Ryu, Hapkido, Yanagi Ryu en Hakko Ryu.


Daito Ryu heeft 118 basistechnieken, 164 hogere niveautechnieken en 66 geheime technieken. Dojos van de Daito Ryu zijn zeer traditioneel in structuur. In Japan zouden buitenstaanders niet worden toegelaten zonder formele aanbevelingen en zelfs wanneer deze voorwaarde werd voldaan moest men uit eerbied testen ondergaan. De geheime technieken worden nooit onderwezen behalve aan een uchideshi met de belofte deze technieken geheim te houden en ze nooit te delen tenzij met expliciete toestemming. Men begrijpt dat de studenten van de ju jutsu opgeleid worden om een geestelijke en technische rijpheid in de kunst te verwerven en dan het uiteindelijk te overtreffen. Deze houding wordt tot op heden nog door vele leraren en dojos van klassiek en moderne kunsten gevolgd.


Sokaku Takeda stierf in 1943 en wordt beschouwd als de belangrijkste ontwikkelaar van het systeem van Daito Ryu. Zijn zoon Tokimune Takeda nam de positie van Soke (directeur van ryu) over en bleef deze kunst onderwijzen en verkondigen. In 1993 overleed hij en werd hij opgevolgd door Katsuyuki Kondo.

 

De Hakko Ryu ju jutsu

 

Een van de prominente studenten van de Daito Ryu was Ryuho Okuyama, later de stichter van de Hakko Ryu (school van het Achtste Licht). Hij was een directe student van Toshimi Hosaku Matsuda, een instructeur onder Sokaku Takeda.

 

Okuyama bestudeerde uitgebreid de technieken van de Daito Ryu Aiki ju jutsu in de recentere jaren van Takeda. Naast zijn studie van diverse krijgskunsten studeerde hij de helende systemen bij meesters van Oosterse geneeskunde. Hij studeerde samen met Ryozan Hirayama in 1930. M. Hirayama was een leraar en een vakman in de Japanse In/Yo therapie. Okuyama leerde de principes en de toepassing voor de diagnose van ziektes, zowel impuls als gezichtslezing, shiatsu (de techniek van de vingerdruk) amma (massage) en dieet.

 

Op de leeftijd van 40, brak hij met zijn klassieke leraren en richtte de Hakko Ryu Ju-jutsu op. Op 1 Juni 1941 kondigde hij officieel zijn school en kunst aan, de Hakko Ryu ju jutsu. Ryuho Okuyama stierf in 1987 en gaf zijn naam en titel door aan zijn zoon Toshio Okuyama. De technieken van Hakko Ryu behouden hun sterkte van de Aiki-stichting. 

Cookie-beleid

Deze site maakt gebruik van cookies om informatie op uw computer op te slaan.

Gaat u akkoord?